2010年6月24日星期四

น่ารัก


ลูกสาวของพี่เกิดในวันที่12เดือน พฤษภาคม2553 เพิ่ง43วันเอง น่ารักจางเลย พ่อบอกว่าในวันแร่กเขาก็ร้องเสียงดังๆ แข็งแรงมาก ดูภาพอย่างมีความสุข อยากกลับบ้านมาก แต่พ่อไม่ให้กลับ บอกว่ายังไงก็ต้องทำงานก่อน ถ้าอยากกลับต้องรอชั่งที่ว่างๆ เสียตายจริงๆ

อยากลาออก

เบื่อในการทำงาน เพราะมีกฎหมายต่างๆจะทำให้เราไม่สบายใจ แม้ว่าจะโดนด่าโดนว่า ถ้าอยากให้ตัวเองรู้สึกสบายใจก็ต้องช่างมัน สิ่งเดียวที่เราจะทำได้ก็คืออดทน อดทนอีกแล้วอดทนอีก ไม่รู้ว่าวันใหนจะเหมือนภูเขาไฟระเบิด

อย่าพูดเสียงดังกับฉัน

วันนี้มีแขกมา ซึ่งเป็นเจ้านายเก่าของฉัน เป็นคนที่ใจร้อน ชอบบ่น ชอบว่าคนอื่น เพื่อนที่ทำงานด้วยกันเคยเล่าให้ฟังว่า เพราะเจ้านายอายุ่เยอะแล้ว นิสัยเกือบเป็นเด็ก อะไรก็เอาแต่ใจเอง เมื่อเขาเดินเข้ามา ก็เสียงดังว่า‘ทำไมมีแขกมาไม่มารับหน่อย’ เคียดจริงๆ นี่กำลังตั้งใจทำงานอยู่ในออฟฟิศ มองไม่เห็น สายตาฉันไม่ใช่สายตาพิเศษ อย่าพูดเสียงดังกับฉันนะ ฉันไม่ชอบ

ยิ้ม?笑?smile

เราจะต้องการยิ้มทำไมในชีวิตของเรา แต่กอนไม่เคยคิดเรื่องนี้ ตอนนี้ไม่อยากคิดแต่ก็ต้องคิด ไม่เข้าใจว่าทำไมเมื่อเราโดนด่าโดนว่า ยังต้องอดทน ต้องยิ้ม แม้ว่าเราจะทำถูกต้องหรือไม่ ไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าทำไม อดทนยังไม่พอ ยังต้องยิ้มอีก เกลียดๆ

เพื่อนชื่อAcer

มีเพื่อนคนหนึ่งชื่อAcer ผิวขาว หน้าดำ เรารู้จักกันมาสองปีแล้ว ไม่ว่าจะไปใหน เราก็ไปด้วยกัน เพื่อนเป็นคนเก่ง มีความสมารถ หาเพลงให้ฟังได้ หาข้อมุลให้อ่านได้ หาหนังให้ดูได้ เหมือนแมวโดราเอมอนมีกระเป๋าพิเศษ อยากเอาอะไรก็ได้ ทุกวันหลังเลิกงาน เมื่อเข้าห้องก็เห็นเพื่อนนังอยู่บนเตียงเหมือนเดิม ไม่รู้ว่าเพื่อนที่รักเขาเหงาหรือไม่ แต่ฉันรู้เองว่าฉันเหงาะทุกวันนะ